RSS
 

Archiwum - Maj, 2014

***

08 maj

w drodze ciszy oblekam się we wszystko,

co zwyczajnie chce mówić mojemu sercu,

mimo urzędu, zwyczajów, życiowej filozofii,

kpi dumnie i otwarcie,

chwała ludzka,

nieogarnięta łacińska gloria.

 
1 komentarz

Napisane w kategorii Bez kategorii

 

Prawdziwie Ocalony

03 maj

W dniu 24 kwietnia umarł Tadeusz Różewicz. Poeta wielki i jednocześnie porażająco skromny i normalny. Sam kiedyś powiedział o sobie, że zastanawia się czy nie jest zbyt normalny jak na poetę ( kupuje gazetę, pije kawę z mlekiem ). Jego twórczość zasmakowana w szkole średniej nie wystarczyła by stać się jej wielkim wielbicielem. Musiało minąć trochę czasu nim na nowo trzymając w ręku teksty Różewicza odkryć w nich wielkość. Podobała mi się pokorna odwaga w jego poezji, jego wrażliwość i profetyczny geniusz. Był poetą o pięknie ukształtowanym człowieczeństwie – świadectwo życia w „Matka odchodzi” pokazało na czym polega wielkość miłości.

Przytaczam jego wiersze ukazujące wielką wrażliwość:

Przepaść

Babcia w czarnych sukniach
Drucianych okularach
Z laseczką
Stawia stopę
Nad przepaścią krawężnika cofa
Rozgląda się bojaźliwie
Choć nie widać śladu samochodu

Podbiega do niej chłopczyk
Bierze za rękę
I przeprowadza
Przez otchłań ulicy
Na drugi brzeg

Rozstępują się
Straszliwe ciemności
Nagromadzone nad światem
Przez złych ludzi
Kiedy w sercu
Małego chłopca
Świeci iskierka
Miłości

Oczyszczenie

Nie wstydźcie się łez
Nie wstydźcie się łez młodości poeci.

Zachwycajcie się księżycem
Nocą księżycową
Czystą miłością i pieniem słowika.

Nie bójcie się wniebowzięcia
Sięgajcie po gwiazdę
Porównujcie oczy do gwiazd.

Wzruszajcie się pierwiosnkiem
Pomarańczowym motylem
Wschodem i zachodem słońca.

Sypcie groch łagodnym gołębiom
Obserwujcie z uśmiechem
Psy kwiaty nosorożce i lokomotywy.

Rozmawiajcie o ideałach
Deklamujcie odę do młodości
Ufajcie obcemu przechodniowi.

Naiwni uwierzycie w piękno
Wzruszeni uwierzycie w człowieka.

Nie wstydźcie się łez
Nie wstydźcie się łez młodzi poeci.

Oblicze ojczyzny

Ojczyzna to kraj dzieciństwa
Miejsce urodzenia
To jest ta mała najbliższa
Ojczyzna

Miasto miasteczko wieś
Ulica dom podwórko

Pierwsza miłość
Las na horyzoncie
Groby

W dzieciństwie poznaje się
Kwiaty zioła zboża
Zwierzęta
Pola łąki
Słowa owoce

Ojczyzna się śmieje

Na początku ojczyzna
Jest blisko
Na wyciągnięcie ręki

Dopiero później rośnie
Krwawi
Boli

 
1 komentarz

Napisane w kategorii Bez kategorii

 
 

  • RSS